Heruitgaven werk Titus Brandsma beschikbaar

Vanwege de heiligverklaring op 15 mei van pater Titus Brandsma zijn op initiatief van bisschop Van den Hende twee bijzondere boekjes verschenen. Het betreft de herdruk (facsimilé) van twee uitgaven waarin pater Titus zelf aan het woord komt. Dit zijn “Het laatste geschrift” en “Mijn cel” met “Dagorde van een gevangene”. De eerste tekst is door hem geschreven in opdracht van de Gestapo in de gevangenis in Scheveningen. De andere twee teksten zijn persoonlijke bladzijden over zijn arrestatie en over de eerste dagen daarna in zijn cel.

“Het zou na een nacht te Arnhem, hier maar één nacht zijn. Met die woorden werd ik in cel 577 op 20 Januari binnengebracht”, schrijft pater Titus op 23 januari 1942. “Den volgenden morgen moest ik om half negen klaar zijn voor het verhoor in Den Haag. In den middag kon het waarschijnlijk afgesloten worden en zou ik met het oog op mijn gezondheid weer naar huis gaan.” Pater Titus is dan 60 jaar oud. Zijn gezondheid is kwetsbaar. Hij lijdt onder een chronische ziekte en heeft een laag lichaamsgewicht: “56 kilo, waarvan men voor de kleeding 2 kilo aftrok”, zegt hij daarover, nadat hij in de Scheveningse gevangenis is gewogen.

De eerste paar dagen schrijft hij op bevel van de Gestapo de tekst die antwoord geeft op de vraag: Waarom verzet zich het Nederlandse volk, met name het katholieke volksdeel, tegen de N.S.B.? Dit is de tekst die is uitgegeven als “Het laatste geschrift”.

Pater Titus zet daarin uiteen hoe in Duitsland een “economisch-politieke beweging een stelsel [werd], een ideologie” met verstrekkende gevolgen. Hoe in Nederland de NSB geen verbetering brengt en daarom botst met de “werkelijkheidszin” van de bevolking, maar ook dat de ideologische strekking botst met de “godsdienstzin” van de bevolking. Pater Titus schrijft over de “vrijheidsliefde” van de mensen en zegt over de bezetting: “Nederland is nog altijd Nederland. Het heeft nog zijn oude grenzen en hoopt en vertrouwt die te behouden, eenmaal weer in volle vrijheid en in bestendigen vrede met het Duitsche volk.”

“Ik begrijp intusschen dat men de houding van de bisschoppen en van de katholieke pers niet aangenaam vindt en de opdracht van den aartsbisschop, aan mij gegeven en door mij vervuld, toch eenigszins beschouwt als een daad van verzet op grond van onze katholieke beginselen”, constateert hij op 23 januari. “De tegenstellingen der beginselen is er. Voor de belijdenis ervan lijd ik met vreugde, wat ervoor geleden moet worden.” Zijn arrestatie vond plaats op 19 januari 1942. Op 26 juli van dat jaar stierf hij in Dachau.

Beide boekjes zijn ook via de webshop van de Bernadetteparochie beschikbaar.